Nowa książka publicystyczna Rafała Ziemkiewicza, autora głośnej „Michnikowszczyzny” (24/2006). Autor określa siebie jako sierotę po PO – PiS-ie, a książkę jako wyrosłą z owego sieroctwa. Ziemkiewicz w bezkompromisowy sposób analizuje bezpardonową wojnę pomiędzy przewodniczącymi obu partii. Ale pisze także o innych wydarzeniach politycznych ostatniego dwulecia. Krytykuje biurokrację, idiotyczne przepisy, absurdalne prawo. Ziemkiewicz nie odkrywa nowych światów, szuka jednak celnej diagnozy obecnej sytuacji. Podkręca nasze frustracje i złości, by skłonić do myślenia. Pisze między innymi o pewnym przedsiębiorcy, który musi rejestrować firmę kilkadziesiąt kilometrów od miejsca zamieszkania, a później codziennie tam jeździć, bo tam urzędnicy są bardziej łaskawi. Chociaż teoretycznie interpretują te same przepisy. Ziemkiewicz przytacza inne idiotyczne przepisy i krytykuje władze urzędników nad przedsiębiorcami, właścicielami nawet malutkich firm. Ziemkiewicz szuka przyczyn takiego stanu rzeczy i twierdzi, ze winni są politycy. Dwie partie podzieliły miedzy siebie scenę polityczna i pieniądze z budżetu państwa i zamiast rozwiązywać problemy obywateli obsadzają stanowiska swoimi ludźmi i wprowadzają kolejne absurdalne przepisy i podatki. Autor jest sfrustrowany i zły, ze zmarnowano 9w 2005 roku) szansę na sensowną, jego zdaniem, koalicję. Dlaczego wówczas Po i PiS się nie dogadały. To psychologie tuzów naszej polityki w znacznym stopniu zablokowały, według Ziemkiewicza, koalicję, która mogłaby zmienić Polskę. Książka napisana jest żywo, z pasją i dla wszystkich zainteresowanych polską sceną polityczną. Z Ziemkiewiczem nie trzeba się zgadzać, ale warto go czytać ze względu na ciekawe diagnozy i obserwacje.