Piąty, utrzymujący dotychczasowy poziom literacki, tom cyklu ewoluującego od obyczajowo-przygodowego dla młodszej młodzieży („Dzikie Kury”, „Dzikie Kury na wycieczce” i „Lisi alarm” p 23/06) do psychologiczno-obyczajowego, z akcją rozgrywającą się w dwa lata po wydarzeniach opisanych w poprzednim („Raj na ziemi” p 4/07). Pięć szesnastoletnich już członkiń bandy Dzikich Kur nadal łączy wypróbowana w trudnych sytuacjach przyjaźń, ale na pierwszy plan zdecydowanie wysuwają się miłość i zazdrość, które po raz pierwszy mogą tą przyjaźnią zachwiać. Związek Naczelnej Kury (Szproty) z przywódcą Pigmejów – którzy już definitywnie zaprzestali wszelkich działań wojennych – trwa i kwitnie, ale jej przyjaciółki mają kłopoty. Jedna z nich musi pogodzić się z miłością na odległość, druga została porzucona i burzliwie przeżywa ataki zazdrości, trzecia uwikła się w związek nie do zaakceptowania przez szkolne społeczeństwo (zauroczenie homoseksualne) i będzie potrzebowała madrego wsparcia. A w układach rodzinnych Naczelnej Kury też piętrzą się komplikacje – gdy jej matka już zdecydowała się na ślub z niezbyt akceptowanym przez Kurę partnerem, apodyktyczna babcia nieoczekiwanie nawiązała kontakt z ojcem dziewczyny, aby nie dopuścić do tego małżeństwa. Ale gdy wydaje się, że dokładnie w siódmą rocznicę złożenia przysięgi Dzikich Kur ich przeciążona rozterkami emocjonalnymi banda się rozpadnie, bohaterki znajdą sposób na przetrwanie kryzysu. Dobra, sprawna warsztatowo kontynuacja z coraz ekspansywniejszymi wątkami romantycznymi i poważniejszymi problemami do rozwiązania przez bohaterki. Tam, gdzie poprzednie tomy.