Kolejna książka niemieckiej autorki (ostatnio „Atramentowa krew” p 21/06) to pierwszy tom nowego cyklu obyczajowo-przygodowego dla nieco młodszych czytelników. A tytułowe bohaterki to cztery dziewczyny (autorka nie podaje wieku, może 12-13 lat) tworzące „prawdziwą babską bandę” – trochę dlatego, że zdaniem jej założycielki (Charlotty zwanej Szprotą) wtedy łatwiej o przygody, a trochę jako odpowiedź na działania bandy Pigmejów, czterech nieznośnych, złośliwych chłopaków. Oryginalną nazwę banda zawdzięcza kurom, którymi musi się opiekować jej założycielka, zresztą jako jedną z wielu czynności zlecanych dziewczynce przez apodyktyczną babcię. I to właśnie wypuszczenie owych ptaków z kurnika przez szpiegujących dziewczyny Pigmejów zapoczątkuje rozkręcającą się spiralę zemsty – od odwetowych psikusów aż po efektownie udaremnioną próbę przestępstwa, gdy chłopcy spróbują włamać się do domu babci dziewczynki, a całe zamieszanie trzeba będzie jakoś wspólnie wyjaśnić policjantom wezwanym przez sąsiada. A w trakcie zwariowanej wojny podjazdowej, zakończonej wielką imprezą pojednawczą z zaskakującym finałem, każdy z jej uczestników przekona się, że domowe układy pozostałych wcale nie są tak godne zazdrości, jak mu się wydawało. W dynamiczną i pełną akcentów humorystycznych akcję zmagań dwóch band autorka zręcznie wplata problematykę poważniejszą – samotności, życia w niepełnej rodzinie, nie najlepszych relacji z najbliższymi, narodzin empatii i prawdziwej przyjaźni mimo skrajnie różnych charakterów. Sympatyczna, sprawnie napisana lektura dla tych, którzy wyrośli z „Dzieci z Bullerbyn”.