Trzecia u nas książka niemieckiej autorki („Oto Lola” p 8/06, „Lola dziennikarką” p 16/06) to równie udana realizacja zupełnie innego gatunku literackiego – współczesnej przygodowej fantasy z elementami horroru. Jedenastoletni bohater (Lorenzo Enzo) nigdy nie należał do szczególnie odważnych, więc bez entuzjazmu uczestniczy w szkolnej hallowenowej wycieczce do lunaparku, a zwłaszcza w przejażdżce kolejką w wielopiętrowym tunelu strachu. Nie przypuszcza jednak, że oprócz mechanicznych strachów czeka tam na niego i jego sąsiadkę z wagonika przygoda życia. Oto bowiem zadziałało złośliwe życzenie pewnej prawiedźmy i w podziemnej krainie duchów i innych stworów ruszyła do dzieła armia diabłów czyścicieli (Diaboli Depurgi), zmywających wszystko, co istnieje, a jeden z nich przedostał się – w ślad za pewnym ciekawskim duszkiem ognia – przez tajne przejście pod tunelem strachu do świata ludzi. Duszkowi udaje się w ostatniej chwili przenieść dzieci ze znikającego tunelu do podziemnego świata, gdzie okazuje się, że prawiedźma straciła nagle moc z powodu tajemniczej choroby i nie jest w stanie odwrócić niszczącego zaklęcia. Lekarstwo na nieznaną duchom dolegliwość znają ludzkie dzieci, muszą jednak zdążyć dotrzeć do wiedźmy, zanim oba zmywane światy przestaną istnieć, a zadanie to, mimo pomocy duszka ognia, zaprzyjaźnionego z nim młodego wampira i dżina w pieluszkach będzie wymagało umiejętności, o jakie nigdy by się nie podejrzewali. Pomysłowa i sprawnie napisana powieść z dynamiczną akcją, umiejętnie dawkowanym wzrostem napięcia, lekkim dowcipem, efektownymi scenami grozy, zręcznie wykorzystanymi elementami literatury baśniowej i zaskakującym finałem.